Expositie en schrijven.

Nou dat had ik nooit gedacht, dat mijn creaties nog eens mee mochten doen op een expositie.

In Streekmuseum De Meestoof in Sint-Annaland

wordt al een paar jaar een winterexpositie georganiseerd, met werk van eilandelijke (hobby) kunstenaars.  Laat het nu zo zijn, dat mij ook gevraagd is, om een paar dingen weg te zetten!  Ik heb de sculpturen voor de dag gehaald, eentje die bij iemand anders staat, opgehaald en ze netjes bijgewerkt, en daar stonden ze dan, alle zes de objecten , klaar voor transport.

Inmiddels is de expositie achter de rug en ik heb fijne reacties gekregen. Ja zelfs 1 sculptuur verkocht.

Voor wie het niet wist, of niet in de gelegenheid was om te komen, hebben we een paar foto's gemaakt. De gedachten bij de sculpturen staan ook op papier, dus wie wil kan hier nog even een snufje meenemen van wat er te zien was.

Dit was het zaalblad met wat info over de 'kunstenaar'. Wat officieel zeg... 😏

HELEEN BUTH- VILLERIUS

Heleen Buth-Villerius is op 5 oktober 1957 geboren in Oud-Beijerland.

Ze is gehuwd, heeft 5 kinderen, 4 schoonkinderen en 9 kleinkinderen.

Ze woont sinds mei 2008 in Poortvliet.

Op het gebied van kunstzinnige creativiteit heeft ze diverse technieken bij de kop gehad. Deze sculpturen van zelfhardende klei zijn daar een voorbeeld van.

Verder heeft ze ervaring met speksteen, ze fotografeert, ze schildert en ze schrijft kinderboeken. ( zie vitrine hiernaast)

Sculpturen als deze vinden hun oorsprong in actuele, vaak aangrijpende gebeurtenissen of gemoedsaandoeningen, veelal met een Bijbelse gedachte als achtergrond. Zo is het mogelijk dingen te verwerken.

Verschillende sculpturen vonden als speciaal geschenk hun weg naar een nieuwe eigenaar. 

Gedachten bij de sculpturen

Soms is een lied genoeg. Soms wil je het iets anders zeggen.

1. Lichtdrager   "Laat uw licht alzo schijnen.."  Mattheüs 5:16

*Zoek je licht? Je kan ook zelf een lichtje zijn!

Jezus zegt, dat hij hier van ons verwacht

dat wij zijn als kaarsjes, brandend in de nacht

en Hij wenst dat ieder tot Zijn ere schijn'

Jij in jouw klein hoekje, en ik in 't mijn..      

2. Koestering   "Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben." Joh 8 : 12

*Ik wandel in het Licht, met Jezus.

En luister naar Zijn dierb're stem

En niets kan me ooit van Jezus scheiden

Sinds ik wandel in Het Licht met Hem

3. Fier   "Ik ben zwart, doch liefelijk"  Hooglied 1: 5

Ik ben zwart doch liefelijk. Wat een mooi gezegde. Zwart in jezelf, maar liefelijk in Gods ogen om Christus' wil. Dat maakt klein, bescheiden. Maar ook: Fier. Want wie dit weet, hoeft zich nu vanwege de zwartheid niet meer te schamen. In Gods oog ; toch liefelijk. Hij heeft het Zelf gezegd.

4. Overwinning   "Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft". Rom 8: 37.  Gemaakt en geschonken n.a.v. overlijden van een dierbaar nichtje. NIET te koop

*Als je na veel zieke en zorgvolle dagen als 19- jarige afscheid moet nemen van dit leven is dat schokkend. Veel te jong, zeggen we dan. of: Ze heeft de ongelijke strijd moeten opgeven. en we zij stil.

Er is ook een keerzijde. We mogen haar verlost weten van alle smart en pijn. Ze heeft niet verloren, maar -door de dood heen- dit leven met al zijn lijden overwonnen. In Hem, Die haar van eeuwigheid had liefgehad. Daarom: Toch overwinning!

 

5. Overgave: (Braziliaans bruin speksteen.)

"Moede kom ik, arm en naakt, tot de God Die zalig maakt. "

Zangbundel Joh. de Heer lied 283  

6. Alles wordt nieuw: (Groene Iranese speksteen)  "De koe en de berin zullen tezamen weiden" Jesaja 11:7

Wat kan er een verlangen zijn

verlangen om verlost van alles,

en nog het meest van ons zelf,

verlangen naar een nieuwe hemel

en een nieuwe aarde.

Waarop gerechtigheid zal zijn.

En waar God alles zal zijn

En in allen..

En hier een paar foto's…

1.

2 

3 

4

5

6

Toen de coördinator van de expositie hoorde van een andere vrijwilliger dat ik ook kinderboeken heb geschreven, nodigde hij me uit om ook daar een vitrine mee te vullen. Dus daar ben ik de volgende dag nog mee aan de slag geweest.  

Aangevuld met wat spulletjes van mijn verzameling oud speelgoed was ook dat een leuk gezicht. 

 

Bij de opening. Ja hoor ze heeft gewoon haar jas aan. Boerentrien, haha.😅

 

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Het "Helend schrijven" nadert alweer de 7e sessie.

 

Man man, wat raakt het me. De ene keer meer dan de andere, maar het is heerlijk om zo met elkaar en als individu bezig te zijn; op een positieve manier schepje voor schepje de modder van je eigen ik afgraven. Al doende, kom ik tot allerlei ontdekkingen. Die ik  lekker voor mezelf houd. Nou vooruit; éen ervan wil ik hier wel delen: het zoeken naar innerlijke verbinding, iets wat mij behoorlijke parten heeft gespeeld, al vanaf mijn jong jaren, heeft voor heel wat opschudding en schade gezorgd in mijn leven. Nu ik me dat bewust ben, vallen er alweer puzzelstukjes op hun plek. Daar laat ik het even bij voor nu. In Maart start een nieuwe sessie, dat wordt weer een andere dan deze, en ik neig er sterk naar om nog een keer mee te doen. Er is nog plek! Geertje is gewoon een heerlijk mens. (Bij sommige mensen heb je het gevoel dat je ze veel eerder had willen leren kennen..) Hierbij de link om er meer over te lezen. https://helendeverhalen.nl/helend-schrijven/

ik ben trouwens ook begonnen met mijn hele leven op papier te zetten, vanaf mijn aller-vroegste herinneringen. Wat kan een mens zich veel herinneren! Ach ja, ik geloof dat het bij mij wel extreem is, hoor, wat er in die bovenkamer bewaard zit. Dat is te verklaren uit hoe mijn wezen is, HSP, beelddenkend en een sterkte rechter hersenhelft. Als je alles opschrijft en overziet, kom je soms ook tot een helderder zicht op feiten en gevolgen. En dat is heel nuttig. 

En verder.. Soms, op sommige dagen  heb ik een paar momenten op een dag het idee dat de bekkenbodem gaat begrijpen dat het anders mag. Dan voelt hij niet zo heel erg gespannen, ja soms zelfs ontspannen! Wie had dat gedacht! 😜 Meestal zijn dat dagen waarop er niets op de planning staat. Dus bezigheden en verplichtingen zijn kennelijk nog altijd 'spannend' voor Becky. Ik zal er nog maar met een gerust hart rekening mee houden. De hele wereld draait gewoon door, wat heerlijk. Waar het precies aan ligt, aan de Chiropractie, aan de oefeningen, aan de Haptotherapie , aan het schrijven.... ik  zal het misschien nooit kunnen achterhalen. 

Er gebeurt van alles binnen in mij. Ik ben zelfs een keer BOOS geweest.

 

Niet te geloven zeg. Boos op die nare spanning, die mijn lijf niet uit wil. Maar die nu ( heb ik het idee) af en toe aan het  'zoeken' is. Kan kloppen, het verplaatst zich, zegt de therapeut. Daarbij leerde ik dat de bekkenbodem staat voor levensbelang; de buikzone voor je gevoel; de borst en hartstreek voor je compassie; schouders, nek en hoofd voor het uiten van dingen, de benen voor de steun en armen en handen voor het 'handelen' van dingen. Kijk. Zo leer je weer eens wat. 😁 De spanning in mijn bodem betreft dus levensbelangrijke kwesties. Tja, dat was geen verrassing.. Maar mij is opnieuw verzekerd dat ik op de goede weg zit. Ik mag blijven opletten dat ik mijn dingen met kalmte en aandacht doe. Dat ik bewust die 'vertraging' inbouw om niet opnieuw van hoplakee flow te gaan. Iets wat je heel lang op een bepaalde manier hebt gedaan, vervang je niet zomaar door ander gedrag. Ik merk zelf ook wel dat dat cruciale zaken zijn. En dus; als mensen/ omstandigheden acties van me vragen die niet in mijn straatje passen, zeg ik vriendelijk maar beslist "Nee". Zonder me te schamen of uitleg te geven.

Trouwens: allen nog de Beste Wensen en Gods zegen voor het nieuwe jaar! het kan nog net. Tot de 14e, toch? 😄 

Wie schrijft, die blijft.

Wie schrijft, die blijft.

Ik weet niet, wie de uitdrukking heeft bedacht. Maar er zit wat in. Zoals in al die 'waarheden.'

Maar een of andere grapjas heeft er een kritische noot bij geplaatst; "Maar die wel hebben geschreven, zijn ook niet gebleven". En ja, dat is ook een waarheid als een koe. 

Toch is, wat je hebt opgeschreven, zwart op wit komen te staan en dus bestaat de kans dat het langer blijft rond-circuleren  dan alleen jouw leventje lang.

Afijn, we hebben als schrijfgroepje ons best weer gedaan de afgelopen week.  Het was niet meer zo eng-nieuw als de eerste keer en na afloop was ik gelukkig niet zo moe als na de startsessie.

Ditmaal ging het over opkijken. Twee popjes van Axenroos http://www.veldschool.be/Axenroos.htm stonden op tafel. ( Alle popjes uit de methode staan voor een bepaald gedrag) 

De uil, die de geheimpjes bewaart, en ook het wasbeertje, dat opziet tegen anderen.

We mochten deze morgen  opschrijven aan wie we eigenlijk wel een gouden plak zouden willen geven. Dat is natuurlijk moeilijk. De meeste zouden wel meer dan een persoon kunnen aanwijzen waartegen hij/ zij opkijkt. Nou vooruit, we mochten er acht noemen. 

  

Aan een van die personen mochten we een brief van 3 minuutjes schrijven. Hoppa, wat er dan ook in je opkwam. De woorden die daar uitsprongen, daar mocht je nog iets over schrijven. En dat weer delen.  Ook nu ga ik weer niet de hele ochtend uitpluizen- wie er nieuwsgierig naar is doet er wijs aan zelf zo'n cursus te volgen 😋- maar mijn brief was gericht aan (wijlen) majoor Bosshardt.  Dat is voor mij een voorbeeld van.. ja, van wat… Ik vond haar een prachtig mens, met een gouden hart, met haar heerlijke, ongekunstelde manier van bewogenheid met mensen, die door anderen over het hoofd worden gezien. Zonder bij-oogmerken .. Wham, recht voor je raap en vooral: zonder kapsones. Kostelijk!  

Leuke verrassing: In de psychologie schijnt het zo te zijn, dat dingen, die je bij een ander bewondert, in principe al bij jezelf aanwezig zijn, alleen verlang je er naar om er meer van de hebben. Oké dan. Even denken.... klopt dat? Hm. Tja. Mogelijk. Moeilijk hè om iets positiefs over jezelf te zeggen.

Aan het eind van de morgen gingen we allemaal met een medaille naar huis, met daarop een positieve eigenschap in onszelf. Wat was het weer een heerlijk ochtendje.   

's Middags kwam mijn vader van 87 nog even langs 

en we hebben samen gezellig anderhalf uur zitten beppen. Nou, dat was dus na de eerste  sessie wel anders; toen heb ik 's middags in mijn eentje een lange wandeling gemaakt om weer bij mezelf te komen en de spanning in de bekkenbodem te laten zakken…  Zo zie je; alles went. Als je maar geduldig bent. 

'Geduld en Volharding', las ik vanmiddag op een boerenspulletje waar we langs reden.

Mooi. 

En leerzaam.

😊

Helend schrijven

Nog voor de zomervakantie had ik me opgegeven voor een cursus helend schrijven. En dan in de zin van: helend voor jezelf. Ik had de thema's voor de diverse schrijfsessies doorgekregen van Geertje, de cursusleidster. Zij is ook de vrouw, die achter de helende verhalen zit, zie mijn link in het vorige blog.

9 november was de eerste bijeenkomst. Het vond alles plaats in een knus ingerichte ruimte, die voorheen vrolijk gestemd was en bestemd voor hulp aan kindjes met problemen, bij Bureau Jip, maar die er nu uitzag als een bruin café. Wat een sfeertje, helemaal om je op je gemak te voelen. Voor elke deelneemster was er een fleurige, gevulde Goodiebag. Wat een warm welkom!! Geertje verwende ons -in de haar zo eigen en sierlijke rust- met koffie en thee ("Warme of vrolijke thee?" 😉) en allerlei lekkere snoeperijtjes. Bij de tweede schenk ronde kwam er nog meer lekkers op tafel, verrukkelijke zoetigheidjes en hartigheidjes, van bakkerij Van Harberden uit Melissant. Mjammmm, wat hebben we genoten!

Inclusief Geertje waren we met acht vrouwen, die allemaal om hun eigen reden hebben gekozen voor deze cursus. We kennen elkaar niet, al komt deze of gene je mogelijk wat bekend voor. Waarom we hier allemaal zijn, hoeft niet op tafel te komen. Maar we zijn er. En dat is goed, en fijn, maar niet voor iedereen gemakkelijk. We maken wat kleine afspraken, over respect en grenzen en eigen regie of keuze, als het gaat over delen van persoonlijke dingen,

en dan gaan we van start. Met een mooi stukje koormuziek. Ja hoor, daar ga ik al. Waterlanders dringen zich naar buiten. Maar ik laat ze stilletjes gaan, terwijl ik de schoonheid van de muziek diep in me laat doordringen. Waarom dit stukje muziek? Geertje legt uit; het is een fragment uit een zangavond die werd gehouden ten behoeve van vervolgde christenen. Het is heel verdrietig dat christenen in zoveel delen van de wereld vervolgd en verdrukt worden vanwege hun christen zijn.

Zij hebben onze steun en gebed nodig. Wat een donkere wolken boven die levens. Het gouden randje aan deze donkere wolk is de steun die wij hen mogen geven en het gebed dat wij tot God mogen opzenden. De mooie zangavond die we mogen beleven en de prachtige opbrengst van een collecte voor dat doel. Zo heeft elke wolk een gouden randje.

En; Nota bene; Het gouden randje is er bij de gratie van die donkere wolk. Want zonder die donkere wolk ook geen gouden randje.Wat bijzonder eigenlijk. En; Hoe leerzaam! Zo heeft elke donkere kant in ons leven een zonzijde. En elke zonnige situatie een donkere keerzijde.

We werden deze morgen niet door Geertje aan ons lot overgelaten maar door de ochtend heen geloodst met  kleine schrijfopdrachtjes en die werden -als je dat wilde- met elkaar gedeeld. Zelf schreef ze ook mee.

Wat een heerlijke ochtend hebben we gehad. Met een lach en een ( bijna-)traan. Ik ga niet de hele morgen uitpluizen in deze blog. Maar alles had te maken met GOUD. Omdat het thema van deze morgen was: Gouden Momenten.

Toen ik 's middags aan mijn wandeling bezig was, kon ik de opdracht om eens 25 gouden momenten op te schrijven, al mijmerend aanvullen met vele, vele momenten die een gouden randje hebben. Het zijn niet altijd de grote dingen die voor goud zorgen in je leven. Het zijn juist vaak de heel kleine dingen. Als je ze maar ziet.

wil je eens kijken, of je er dingen in herkent?

1 Beseffen dat je in vrede wakker wordt
2 Een lege dag kunnen invullen naar wens
3 Rustig ontbijten en stille tijd nemen met God; overgave aan Hem
4 Iets creëren
5 Muziek horen en zien uitvoeren
6 Herfstzon op grijze luchten en gouden bomen
7 Een blij hondje
8 Een kringloopvondst
9 Opruimen, sorteren, recyclen/ hergebruik
10 Woordspelingen
11 Elkaar ( ook als man en vrouw) begrijpen; ook in het geloof
12 Een onverwachte ontmoeten met een oude bekende
13 De stilte van een oude kerk
14 Mijn humeurige buurman een groet ontlokken
15 Iets doen voor een goed doel
16 Op vakantie gaan met mijn man
17 Zingen met en voorlezen voor Kleinkinderen
18 Lekker eten
19 Een glaasje wijn
20 Je geslaagd voelen
21 Iets nieuws ontwikkelen en uitvoeren
22 Nee zeggen zonder schaamte
23 Naar de kapper gaan
24 Kleuren combineren
25 "Zijn"
26 Nieuwe mensen ontmoeten
27 Een leuk vooruitzicht koesteren
28 Antiek en curiosa zien
29 Denken: "Het hoeft niet perse "
30 Geuren; allerlei brood, gebak, het braden van vlees, bloemen. Een nieuw zeepje
31 Iets 'klaar' hebben of voor mekaar krijgen
32 Een spontane omhelzing van een kleinkind
33 Diepe buikademhaling
34 Winterluchten
35 Mooie lichtval
36 Kopjes van de poes
37 Blij zijn dat je een bed hebt
38 Het juiste woord op de juiste plaats mogen spreken.
39 Woorden maken van je gevoel
40 Zonsondergang
41 In the flow zijn.
42 Iets weer los kunnen laten
43 Iemand positieve aandacht geven
44 Ook een keer voor jezelf te kiezen
45 Natuurlijke materialen
46. Beseffen dat een pijnstiller werkt
47 Iets terugvinden wat je al even kwijt was
48 Vertrouwen hebben
49 Stilte na veel drukte
50 Mooi boek
51 Portret schilderen
52 Voelen dat het goed komt
53 Frisse lucht insnuiven
54 Een troep kwetterende mussen in een heg
55 Hotelkamer veiling winnen voor een prikje
56 Lucky shot met fotograferen
57 Piet de post die midden in de polder stopt en zegt: ik heb uw pakje onder het afdak gezet 
58 Rijp op mistige bomen
59 Structuren
60 Een nestje puppies of kittens
61 De geur van aarde
62 Vee in de wei
63 Een puber die spontaan hoi zegt
64 Een viooltje zomaar tussen de tegels
65 Het geluid van ganzen in de mist
66 Gods fluisterende stem in je hart
67 Voelen dat je leéft!
68 Meeuwen achter de ploeg
69 Mooie wolken
70 Nieuw lentegroen
71 Oogst
72 grijs met paars en groen
73 s morgens vroeg de deur open doen en de frisse lucht ruiken
74 iets moois oprapen
75 even helemaal leeg zijn
76 keihard niezen
77 geur van koeien paarden en  wasco
78 Het kwartje dat valt
79 Tegen de storm optornen
80 Saamhorigheid met allen die je lief zijn
81 My cozy home
82 6 Kokmeeuwen en 1 kraai op een rij
83 Zwaluwen
84 Kuikentjes
85 Voor het eerst kippenvel na een hete zomer
86 Feedback geven en horen dat je precies verwoordde wat men bedoelde
87 Oog in oog staan met....
88 Ervaring dat je op het juiste moment op de juiste plaats bent
89 Atmosfeer vlak voor een onweersbui
90 De zingende merel na de bui
91 Thuiskomen en zien dat er NIEMAND heeft gebeld
92 Een eerste sneeuwklokje

93 Een jong koolmeesje in de vensterbank

94 Een verzoek aan een instantie, dat wordt gehonoreerd

95 Een cadeaubon vinden die nog geldig blijkt te zijn

96 Zien dat iemand na jaaren weer naar de kerk komt

97 Mijn eerste Avondmaal ( oh die had eigenlijk heeeelemaal bovenaan moeten staan...)

98 .......

99 .......

100 Eindelijk! Een w.c!!

Je herkent ze vast wel! Misschien de een meer dan de ander, maar dat geeft helemaal niets. 
 En ik was me opeens zo ontzettend bewust dat we dikwijls meer bezet zijn door zorgen, pijn, verdriet, angsten, dan dat we die vele, vele gouden momentjes vasthouden als geschenken van God. En ik nam me voor, tegenover mezelf en God; Ik wil graag meer zien op die vele gouden momenten, dan me laten bedreigen door negatieve dingen.

Op naar de volgende sessie. En: aanbevolen! 

zomaar een gedichtje

Zomaar een gedichtje? Nee, ik merk weer dat een gedicht nooit zomaar ontstaat. Vaak moet je er voor door donkere dagen heen. Ik heb vandaag weer eens een gedicht geplaatst op de Chr. Gedichtensite. http://www.gedichtensite.nl/   En ik laat het ook hier graag even achter. Wat een tegenstellingen kunnen er zijn in het leven. Vast herkenbaar. De lente is volop aan de gang. Nieuw leven overal. Genieten van al het lieve en leutige. En toch. Dan zou je wel eens even willen dat je... nou ja, lees maar.

o, als ik toch een hondje was,
dan zou ik met een vaart,
gaan rennen langs de waterkant,
en blaffen naar de golven,
loeien als de wolven,
en bijten in mijn staart.

en was ik dan weer uitgewaaid.
en was ik lekker thuis,

weer in mijn eigen huis,
dan zou ik pootjes geven.
en naderhand, dommelend in mijn mand,
nadromen van zoëven.

o, als ik toch een poesje was,
dan zou ik als het kon,
me wringen in smalle hoeken,
een lekker plekje zoeken.
een hele lange, lange dag,
wegdromen in de zon.

en als ik toch een panda was,
met dikke ruige wollen
dan zou ik als ik wilde,
onvoorstelbaar loom,
zoals alleen kan in een droom,
naar zachte plekjes rollen.

o als ik toch een paardje was,
dan wou ik vrij en blij,
met hele grote sprongen,
veel zuurstof in mijn longen,
weghuppelen in pas

naar helemaal… achterin de wei.

o, als ik toch een vogel was,

ik zou hoog vliegen en
dan zou ik in het topje,
van een heel hoge boom, mijn kopje,
minimaal een paar weken,
diep in mijn veertjes steken.

maar nee, ik ben geen pandabeer.
en ook geen luie poes.
en ook geen hondje,
en geen paard,
en ik heb niet ene veer.

dus moet ik stoppen met verlangen.
ik droog de tranen op mijn wangen.
de tijd heelt toch de wonden?
ik hoop dat ik in korte tijd,
mijn draai weer heb gevonden.

Natuurlijk weet ik dat het best een wat oppervlakkig rijmpje is. Want ontsnappen aan zorgen helpt natuurlijk niet. Je moet er dwars doorheen. En mijn kracht kan ik alleen halen daar waar de bron van Kracht ontspringt; bij mijn grote en almachtige God. Hij is er ook bij, dar weet en ervaar ik. En toch opeens zo'n 'escape-modus' verlangen. Ach nee, ook mij is niets menselijks vreemd.  

Nou vooruit, dan ook nog een ernstig gedicht. Met daarin de keerzijde. 

De wijnstok moet gesnoeid, wil hij meer vruchten dragen.

Maar o, het snoeien doet zo'n pijn; hoe lang duren de dagen.

De wijnstok weent en ik ween mee; waar onze tranen vlieten

mag ik toch deze ene grote zekerheid genieten:

De Landman weet, wat Hij moet doen, wanneer Hij knipt en snoeit

Het is niet Zijn bedoeling dat mijn rank wordt uitgeroeid.

Maar dat ik steeds meer vruchten draag; vruchten, tot Zijn ere.

Zo ben ik een gesnoeide rank in de handen van mijn Heere

Ik kijk omhoog en daar, waar onze tranen zich vermengen

mag ik mijn pijn en droefheid bij de Grote Landman brengen.

En ook daar een levend voorbeeld van in mijn tuintje. 

Als gesnoeide wijnstok, 

onder de gesnoeide wijnstok.