Ja. Een nieuwe Blog, wordt er gevraagd. En terecht. Er zijn nieuwe ontwikkelingen. maar ik moet even kijken, waar ik gebleven was. 16 december 20124, mensenlievekindertjesnogaantoetog, dat is lang geleden.
Dat ik in Amsterdam een Ketamine infuus vergeefs heb verdragen, had ik al verteld. De weg gaan, zoals hij voor me is uitgestippeld, hoe pijnlijk ook, leek alles wat er was overgebleven. Tot ik zomaar op social media de jongens van Brein Medicijn tegenkwam. Ik klikte iets aan over fibromyalgie, benieuwd naar wat ze daar over zeiden. - er wordt zo ontzettend veel voor waar verteld, waar je uiteindelijk niks mee kunt-. en wat ik daar hoorde, raakte me. Bovenal scoorde ik hoog op de pijntest op hun site.
Nadat ik het met Gert had gedeeld, bleef het niet lang stil. "Proberen!" Ze hij vol overtuiging. "Vraag die proefles aan. Voor € 7,50 kun je je geen buil vallen."
En zo belandde ik in Het Programma, eerst dus voor die proefweek, later voor een halfjaar, en nog later voor een abonnement met levenslange toegang.
Waar gaat dit over zul je misschien denken. Nou, dat dacht ik ook in het begin. Hoe kun je nu je eigen brein inzetten als wapen in de strijd tegen pijn.
Komt ie!
In de jaren 70 van de vorige eeuw (!) was er een neuroloog in Amerika, zijn naam was Dr. Sarno. En hij deed merkwaardige ontdekkingen. Mensen die met pijn op zijn spreekuur kwamen, reageerden heel divers op pijn. Waar de een nauwelijks last had van een knaller van een hernia, verging een andere bijna van de pijn bij een nauwelijks zichtbare hernia. Dat gold ook voor andere klachten. Dat zette hem aan tot onderzoek.
En wat blijkt?
Ons brein is tot machtig veel in staat. Het kan zelfs pijn produceren waar geen enkel mankement aanwezig is. Een mooi voorbeeld is dat van de bouwvakker die van een stelling afsprong, terecht kwam op een plank waar een spijker in zat,
die aan de bovenkant door zijn laars heen kwam. Hij zag de spijker en schreeuwde van de pijn. In het ziekenhuis bleek dat de spijker helemaal niet door zijn voet heen zat, maar keurig tussen zijn tenen door was gegaan. Vanwaar dan die pijn? (Die trouwens op slag over was!)
Het werkt als volgt: Het brein 'signaleert' een situatie die als gevaar wordt gezien. Een spijker door je laars. Het zet ogenblikkelijk pijn in. Zelfs dus, als er geen schade is. Hoe bijzonder. Emoties moeten daarbij een rol spelen.
De vreselijke pijnen die mensen met een nauwelijks zichtbare hernia dus leden, moesten een diepere oorzaak hebben, vond Dr. Sarno. Na vele jaren onderzoek door een team van wetenschappers is gebleken dat onderdrukte emoties een rol spelen in de pijnbeleving. Het is zelfs zo, dat het brein juist pijn creëert, op niet-beschadigde plekken, om die onderdrukte emoties eronder te houden. Want door pijn aan te maken, op willekeurige plaatsen in het lichaam, of door andere klachten teweeg te brengen, zorgt het brein dat we met die klachten aan de gang gaan. En niet met de weggestopte emoties. Dat gaat dan vaak over boosheid, maar ook angst, eenzaamheid, of bepaalde niet-helpende karaktereigenschappen zoals perfectionisme, faalangst, people-pleasen etc. kunnen een rol spelen. Mensen die dus onverklaarbare klachten hebben, mogen zich ernstig afvragen hoe hun emotionele leven eruit ziet. Hoogstwaarschijnlijk zitten er emoties, die op het moment van ontstaan te groot waren om te verwerken, en die je dus hebt weggestopt. Dat kunnen emoties van allerlei aard zijn. Het brein wil er niet mee geconfronteerd worden.
Het programma van Brein Medicijn is erop gericht dat die onderdrukte emoties naar de oppervlakte mogen komen. Dat ze aangezien mogen worden. Dat ze eindelijk erkend er verwerkt mogen worden. En dat ze losgelaten mogen worden omdat ze niet helpend zijn in het heden. Ik bespreek opnieuw heel veel met Gert, die er ook weer van leert.
Een ongelooflijk knap in elkaar gedraaid programma, aan de hand van de bevindingen en lessen van Dr Sarno, door de heren van Breinmedicijn, Johan en Henri, waarvan er 1 ervaringsdeskundige is, dus die weet waar hij het over heeft.
Nu naar mezelf. Wat een emoties blijken er nog te zitten. Te groot om te bevatten voor het moment van ontstaan, en diep weggestopt, als onder een betonnen vloer. Stapsgewijs leer ik, o.a. door diepgaand schrijven, om de boel op te schonen. Allerlei oefeningen die helpend zijn, zijn door het programma verweven. En het wordt nog steeds uitgebreid. Zo ontzettend mooi. Er is een community, waarop leden kunnen spuien, vragen kunnen stellen en antwoorden krijgen. Je kunt ook privé contact leggen met Johan en Henri. en op donderdagavond is er een coaching call, waarop vragen uitgebreid worden besproken. Maar dat niet alleen; ook succesverhalen worden er gedeeld. En hoe bemoedigend is dat! Zelf kon ik ook al wat succesjes delen, die aan bod kwamen; echt fijn. En Gert moedigt me enorm aan: "Je doet het echt zo goed!"
Ik kan natuurlijk niet alles van het programma uiteenzetten, dat zou te ver voeren. Ik ga ook niet uitweiden over mijn eigen weggestopte emoties. Dat is mijn eigen struggle.
In het programma leer je al aan het begin om alles, wat niet ter zake dienend is, op te ruimen. Een hele belangrijke, waar je mee begint is het citaat: *Mijn onderdrukte emoties veroorzaken mijn klachten en niet een lichamelijke oorzaak. Mijn lichaam is gezond en ik heb geen ziekte.* Dagelijks 2x inprenten om je brein gerust te stellen. Vandaaruit mag je ervan uitgaan dat je je brein middels het programma zo gaat beïnvloeden dat je pijnvrij gaat worden. (Heel optimistisch, hadden we ook voor mij een kaartje besteld voor het Kerstconcert in Tivoli Vredenburg, want dan zou ik vast pijnvrij zijn, of in elk geval zover dat ik mee zou kunnen, maar dat is toch nog niet gelukt).
Dan alle zogenaamde 'hulp' dingen die je doen denken dat je lichamelijk iets zou mankeren, verwijderen uit je leven. 'Steun' dingen, aangepaste kussens, computermuizen, stoelen, krukken en stokken, noem maar op. En dan zeggen tegen jezelf: Ik mankeer niets, ik kan dit. Stuur veiligheidssignalen naar je brein. Het sleutelwoord! Veiligheid! Een positieve mindset!
