Zoeken in deze blog

woensdag, januari 16, 2013

Over beste wensen en goede voornemens


Januari 2013 alweer. En al over de helft ook. Allemaal nog de beste wensen. Mag eigenlijk niet meer he… Maar omdat ik elke dag iedereen het allerbeste wens, doe ik het toch.

Waar zijn we mee bezig, hier in De Warme Stal? Zoals gebruikelijk met veel, en ook nog eens alles door elkaar.  Pas was ik in een tussen-waken-en-slapen toestand en dacht ik: o ja, ik heb ook nog een Blog, en meteen schoot me een leuk klusje in gedachten, maar nu ik zit te typen ben ik het weer helemaal kwijt. Eigenlijk zou ik standaard een schrijfblokje bij me moeten hebben, er schiet mij zo vaak ‘iets’ te binnen, dat ik door de vele dingen en dingetjes die ik in een zekere of onzekere volgorde afwerk, weer kwijt ben. En het was echt leuk. Ja dat weet ik dan nog wel.

Nou ja misschien floept het opeens weer terug in de gewenste afdeling daar boven…

Met de feestdagen hebben we veel actieve dagen achter de rug, met van alles en nog wat. En dan denk je: zo meteen in het nieuwe jaar, kun je weer even orde op zaken stellen. Nou, vergeet het maar; elk kwartier is opgevuld. Dat ga ik niet allemaal hier opschrijven maar wel wil ik vertellen wat mijn goede voornemens waren voor dit jaar. En dan niet alleen goed voornemens, want daar hecht ik niet zoveel waarde aan, maar vaststaande besluiten.
 


1. (Niet lachen!) vijf kilo afvallen.

2.  Nieuw kinderboek afschrijven   

3. Antidepressiva afbouwen tot 0

 

Ik ben met alle drie de doelen voor de Jaarwisseling begonnen. En ik moet zeggen, ik ben niet moedeloos. Het afvallen lukt, al ga ik niet hard. Ik maak er geen obsessie van dat is niet nodig, maar anderhalve kilo is er af. Ik heb me voorgenomen suiker te vermijden en, heel simpel, tussen danken en bidden niets te versnaperen.   Je lichaam heeft veel minder nodig dan je vaak tot je neemt, en je weet het, je voelt je meteen prettiger met een minder vol lichaam. En heb je een keer een hongergevoel, dan zeg je; welkom honger gevoel, je bent het bewijs dat ik aan een goeie zaak bezig ben.  

De antidepressiva klus was eer een van geheel andere orde. Ik slik ze nu 16.5 jaar. 1996 was het jaar dat ik vreselijk onderuit ging. Vaak wordt er  gesproken van voor- en na iets. Zo gaat dat met erge dingen. Voor en na de oorlog, voor en na dat en dat sterfgeval, nou zo is het bij ons voor en na ’96. Niet dat ik een oorlog of ramp kleineer tot een kanjer van een burn-out waarbij je 3 maanden op bed ligt, maar het was heftig genoeg om in termen van voor- en- na te gaan denken.

Goed, tot zover het waarom van de antidepressiva. Nu het waarom van het stoppen:

Op Facebook las ik van iemand die wilde stoppen. Ze plaatste daarbij een link naar ‘Nederland antidepressiva-vrij.’ Ik heb het betreffende artikel gelezen, en herlezen, en kon opeens de behoefte aan het middel los zien van de afkickverschijnselen. Zeg ik het zo helder?  Na drie keer lezen was de knop om. Ik wilde door de zure appel heen bijten, om vrij te raken van mij veel te vertrouwde middel. Ik wil niet meer daarop steunen. Ik geloofde en geloof nog steeds dat ik het middel inmiddels kan missen. Met Gods hulp. Niet mijn antidepressivum, maar GOD is de grond waarop ik wil staan. Lees goed; ik zeg niet dat iedereen moet stoppen met zijn medicijnen, het is puur mijn eigen kwestie, waar ik mee in het reine moet komen. Ik vond een mooi lied op You tube, een lied waarmee ik nogal eens wakker word: hier de link  http://youtu.be/XneIY3536nI Ja-ja, langzaam afbouwen, dat weet ik…. en ik neem de verschijnselen op de koop toe. Ook daarvan zeg ik: welkom, je bewijst dat ik aan een goede zaak werk.  

Slikte ik ooit 250 mg, en de laatste jaren nog 100, nu neem ik nog 50 mg per 2 dagen. En ja af en toe ervaar  ik even een hapering, die voelt als een kleine kortsluiting in min kersenpit, bijna hoorbaar en bijna  zichtbaar, als een filmpje dat even ‘hapert’, maar verder ben ik blij en dankbaar dat het lukt. Sjonge, dat had ik echt nooit gedacht, dat ik zover nog eens zou komen.

Tenslotte; een nieuw kinderboek. Na ‘Jip’ hebben we inmiddels weer diverse dierenavonturen bij de hand gehad. Al met al komen we al een eind voor een nieuw kinderboekje. We hebben een dead-line afgesproken; mocht ik die niet halen dan is hetgeen man overboord, dan kan het met de volgende voorjaarsuitgaven 2014 mee. Maar weet je… dat ligt nog zover in het verschiet… Eerst 2013 maar eens zien. En inmiddels wel doorwerken aan alles wat goed en nuttig is.
 
Groetjes weer en ik hou jullie op de hoogte bij leven en welzijn.

8 opmerkingen:

  1. Ik lach niet. Ik zou er ook 5 kilo af willen hebben, zit ik meer op mijn ibm of bmi (weetikhet) gewicht.
    Ik heb wel begrepen dat je beter wel een tussendoortje kan nemen, mits gezond. Als ik mijn plak ontbijtkoek niet heb dan hou ik niet vol tot 12 uur.
    Knap van je, dat afbouwen. Doe het rustig aan, liever te langzaam dan te snel, dan lukt het vast wel. En als het toch echt niet helemaal lukt: wees dan gewoon blij dat je hebt kunnen minderen en wees dankbaar voor het feit dat er medicijnen zijn.
    Misschien vind je het leuk om te weten dat ik nu "Rik en de rammeldoos" lees met mijn middelste zoon ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ah, Jolanda, dankjewel voor je lieve woorden.

      Je heb gelijk, mócht het niet geheel lukken, en dat geldt ook voor jou, met afvallen...

      dan mag je toch blij zijn met het resultaat dat je wél hebt mogen boeken.

      Leuk trouwens dat je met je zoon in Rik en de rammeldoos aan het lezen bent. Een gebeurtenis met een van onze eigen kids ligt aan het verhaal ten grondslag. Nu maar hopen dat ie het leuk vindt! hihi.. Groetjes, Heleen

      Verwijderen
  2. Ik lach ook al helemaal niet. Het zijn drie mooie doelen! Afvallen is alleen maar goed tegen allerlei kwaaltjes maar wel moeilijk. Afbouwen is pittig. ( ooit pillen geslikt voor ADHD en was blij dat ik ze niet meer nam ) En dat andere: LEUK!!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oeps. afvallen..Husband moet het,ik mag het niet,want ik val makkelijk af(helaas)maar kan wel een paar pondjes gebruiken.
    Fijn dat je kan minderen met medicijnen. Heb ze ook eens gehad en was blij dat het kon en dat het stopte.Reageer nogal heftig op medicijnen,nl.
    Ben benieuwd naar je nieuwe boekjes hoor! Kunnen ze ook vertaald worden?
    Groetjes,
    Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Wilma, lang gelden dat we elkaar spraken. Alles goed met jou, daar ver weg? Ik heb voor het kinderboek een deadline afgesproken met mijn redacteur, ik hoop dat ik die haal.. 15 maart.... Lukt dat niet, dan is er geen an over boord, dan schuiven we het geoon door.. Ik denk dat het eenvoudig in het Engels te vertalen is, AVI 2 nveau is zo lekker simpel en wat er inm het boekje gebeurt, kan bij elk kind gebeuren. Nou, leuk om je even gesproken te hebben, Liefs en groetjes, Heleen

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoe gaat het nu met jou? Inmiddel februari en ik ben benieuwd ...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heej meid, nou dat zal ik jou eens vertellen: Het boek heeft inmiddels 20 hoofdstukjes, de eerste paar zijn al naar Marija toe... Met de medicijnen ben ik geminderd naar nog een halfje (= 50 mg.) per drie dagen en de weegschaal gaf van morgen weer een lief getallete aan; inmiddels ben ik van 91.4 gezakt naar 86.9 Ik ben een dankbaar mens, dat zul je wel geloven he! Liefs en groetjes, Heleen

    BeantwoordenVerwijderen